Aşk

“İlla ki gayret ve çalışma ile kemale erilebilir, irtifa kazanılabilir. Bunun için aşk meşalesinin ışık kaynağına yakın olması gerekir.Işıktan ne kadar uzaklaşırsa gölgesi (masiva) o kadar büyür; ışığa ne kadar yaklaşırsa gölgesi o kadar küçülür, hatta belli belirsiz bir hal alır. O halde hakiki aşık sevgiliye yaklaştıkça küçülen, kendinden geçen, mahviyet gösteren aşıktır. Tıpkı Allah’a yakın oldukça küçülen,tevazu ve hiçlik kazanan kul gibi. İşte bu küçülme ve kendinden vazgeçme halidir ki hem aşıkı hem de kulu sonunda “fena (Sevgilide yok olma) makamına eriştirir., ikilik ortadan kalkar, vahdet gelir, aşık yok olarak hakiki varoluşa erer,orada hayat sürmeye başlar. Ezcümle insan abd(aşk) mertebesi için yaratılmıştır. Bu yolda abid(aşık) olması için seçilmiştir.”

İskender Pala – Aşka Dair

bir yorum bırak?